Skip naar de inhoud

Categorisering fietsnetwerk

De publicatie beschrijft een algemene, breed gedragen methode voor de categorisering of indeling van het fietsnetwerk, zoals dit ook het geval is bij de wegencategorisering. Zo zijn kenmerken en eisen eenduidig te koppelen aan de functie in het netwerk. Je leest meer over de verschillende indelingen van het fietsnetwerk en de voorkeurskenmerken.

Overzicht

Datum: 9 september 2026
Uitgever: CROW

Voor gemeentelijke beleidsmedewerkers fiets, mobiliteit en verkeer, ruimtelijke ordening en leefomgeving, gezondheid, duurzaamheid en milieu en ruimtelijke omgevingsbeleid. Daarnaast is de handreiking relevant voor projectleiders gebiedsontwikkeling, adviseurs stedelijke ontwikkeling, beheerders van de openbare ruimte en bestuurders die de integraliteit willen versterken tussen mobiliteit en ruimtelijke ontwikkelingen.

Omschrijving publicatie

In de huidige situatie was er geen formele, eenduidige methode om het fietsnetwerk te verdelen in categorieën. Wegbeheerders verdelen hun fietsnetwerk met uiteenlopende methodes. Wat tot nu wordt gebruikt, ook in de ontwerprichtlijnen, is min of meer organisch ontstaan en gebaseerd op het gebruik, in plaats van op de functie van de weg of route in het netwerk van fietsvoorzieningen.

Voor eenduidigheid van eisen en aanbevelingen en voor het verzamelen en uitwisselen van data, is een heldere eenduidige indeling wenselijk. Het doel van deze notitie is een algemene, breed gedragen methode voor de categorisering of indeling van het fietsnetwerk, zoals dit ook het geval is bij de wegencategorisering. Zo zijn kenmerken en eisen eenduidig te koppelen aan de functie in het netwerk.

Koppeling met de wegencategorisering
Het in 1992 gepresenteerde concept Duurzaam Veilig is gebaseerd op het uitgangspunt dat de weggebruiker maatgevend is voor een veilig wegontwerp. Op basis hiervan is in 1996 een categorie-indeling gemaakt voor het totale wegennet, zowel binnen als buiten de bebouwde kom, gebaseerd op drie wegcategorieën:

1. erftoegangswegen;

2. gebiedsontsluitingswegen;

3. stroomwegen.

Het uitgangspunt bij de systematiek is dat de functie van de weg of de route in het netwerk centraal staat. Uit die functie volgt een passende vormgeving en daaruit volgt het gewenste gebruik.

Duurzaam Veilig richtte zich met de categorisering van wegen oorspronkelijk op het gemotoriseerd verkeer als bron van gevaar. Als gevolg daarvan werd op erftoegangswegen aan fietsen en lopen impliciet dezelfde rol toegekend, namelijk die van verblijven. Dit gaat voorbij aan de stroomfunctie van de fiets (SWOV, 2013). Een weg die voor het gemotoriseerd verkeer een verblijfsfunctie heeft (erftoegangsweg), kan voor het fietsverkeer wel degelijk een belangrijke stroomfunctie hebben. Fietsstraten laten zien dat een dergelijke combinatie goed kan functioneren. Een aparte categorisering van het wegennet vanuit het fietsverkeer, gebaseerd op de functie van de weg of route binnen het netwerk, is daarom wenselijk.